Afbeelding: Jeruzalem, Credit: Lukáš Kačaliak
Geschreven door Andrew Tucker, directeur thinc.
De wereldwijde NGO Christenen voor Israël (C4I) is onder vuur komen te liggen in Nederland, waar haar hoofdkantoor is gevestigd. C4I is een wereldwijd netwerk van christenen die voorlichting geven over het Joodse volk en de moderne staat Israël. C4I werft ook fondsen om Joden te helpen terug te keren naar Israël en om humanitaire projecten in Israël te steunen.
Deze week publiceerden drie grote mediaplatforms in Nederland rapporten waarin Christenen voor Israël en andere “christelijke zionisten” in Nederland worden beschuldigd van het steunen van kolonistengeweld en landroof in Judea en Samaria (de zogenaamde Westelijke Jordaanoever). Deze zijn gebaseerd op een rapport dat is opgesteld door Investico, een in Nederland gevestigd onderzoeksbureau. Investico en zijn medestanders (Nederlands Dagblad, BNN Vara en Al Jazeera) stellen dat alle Joden die in dit gebied wonen dat illegaal doen en dat christelijke “zionisten” illegale activiteiten zoals kolonistengeweld en landroof steunen. Christenen voor Israël heeft gereageerd dat er geen bewijs is geleverd voor deze beweringen, en bovendien dat de organisatie uit principe alleen humanitaire zorg verleent en geen activiteiten ondersteunt waarbij Palestijnse landrechten worden geschonden of wapens worden gebruikt. De organisatie stelt ook – deels gebaseerd op het onderzoek van thinc. – dat het steunen van Joodse gemeenschappen in Gebied C niet verboden is omdat Israëli’s volgens de Oslo-akkoorden het recht hebben om in Judea en Samaria te wonen in afwachting van een akkoord over een permanente status tussen Israël en de PLO.
Het is belangrijk om op te merken dat de toepassing van het internationaal recht op Judea en Samaria complex is. De soevereine status van Judea en Samaria wordt betwist. Het recht van oorlogvoerende bezetting is van toepassing op dit gebied, maar hoe precies is ook een twistpunt. De PLO beweert dat het Palestijnse volk recht heeft op een eigen staat in alle gebieden die in 1967 door Israël werden veroverd (d.w.z. buiten de “Groene Lijn”). De status en de toekomst van het land is het onderwerp van de Oslo-akkoorden, die bindende overeenkomsten blijven onder internationaal recht. In afwachting van de beëindiging van deze akkoorden of een permanent statusakkoord tussen Israël en de PLO, behoudt de Israëlische militaire regering de exclusieve wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht in Gebied C, in overeenstemming met het internationaal recht. Over de kwestie van de nederzettingen, de grenzen en de veiligheid (onder andere) wordt onderhandeld in het kader van de permanente status.
